Van de week waren er twee optredens van Madonna in de Arena in Amsterdam. Tijdens haar optredens hangt ze aan een kruis als een verwijzing naar de kruisiging van Jezus Christus. Diverse Christenen maakten zich daar boos over. Een aantal van de mensen die al zingend rond de Arena liepen ken ik. Sterker nog, ik was uitgenodigd om daar aanwezig te zijn. Maar ik maak me niet zo boos over het optreden van Madonna. Het lijkt me zinvoller om uit te leggen waarom het kruis zo’n belangrijk gegeven is. De bijbel geeft aan dat ieder mens heeft gezondigd. Dat is niet nieuw voor de meeste mensen. Om het maar simpel te zeggen: het probleem is bekend. De gevolgen van een zelfzuchtige, opstandige wereld zijn pijn, verdriet, oorlogen, haat, overspel en nog veel meer van dat soort duistere zaken. Het probleem is niet de ander, het zit in ons hart. Maar de vraag is niet zozeer of we fouten maken, de vraag is veel meer: wie kan mij helpen? Wie biedt er een oplossing? En dan kom je bij het zo bijzondere verhaal van het kruis. God heeft naar ons mensen omgezien. Hij biedt een indrukwekkende en dramatische oplossing: zijn zoon is als een offer aan het kruis gestorven om daarmee de prijs voor onze zonden te betalen. Daarmee bracht hij herstel, genezing, leven en vergeving. Ik begrijp natuurlijk wel waarom Christenen het moeilijk vinden als Madonna het kruis in haar shows gebruikt. De kruisiging is niet zomaar een verhaal, het is het belangrijkste moment in de geschiedenis. Ik zou wel willen dat iedereen dat zo zag en het vergevende werk van Jezus voor iedereen een realiteit zou worden. Dat zou een mooie liefdevolle wereld zijn.