week 32 2007

Deze week is het leven weer op volle toeren op gang gekomen. Tijdens de vakantie was het toch vaak wel rustig. Nu is het in de ochtend weer gezellig druk op straat. Mensen zijn op weg naar hun werk, kinderen gaan naar school, Je ziet studenten weer, vaak alleen, maar ook in groepjes richting de TU fietsen. Ik sprak een nieuwe student voor Lucht- en Ruimtevaarttechniek. Een van de moeilijkere studies hier Delft. Dat blijkt wel uit de cijfers. Slechts een kwart van de eerste-jaars van deze studie halen de eindstreep van het eerste jaar. Toen ik dat hoorde, keek ik hem vol ongeloof aan. Het deed me denken aan een verhaal in de bijbel. Op een gegeven moment vertelt Jezus de mensen dat hij door God gezonden is. Hij zegt: “Ik ben uit de hemel gekomen.” De mensen schrikken daar op dat moment van. Jezus maakt het daarna niet makkelijker, maar gaat juist door op dat punt. Hij legt uit dat eeuwig leven alleen door hem mogeljk is: de zoon van God. Dat vinden veel mensen op dat moment te ver gaan en lopen weg. Maar moet je omdat de waarheid moeilijk te accepteren is, het dan niet zeggen? Moeten we iets dat moeilijk is dan maar minder moeilijk maken, zodat dan meer mensen door het eerste jaar komen? Ook Jezus maakte de boodschap niet anders. Het is een boodschap die confronterend is als we gewoon ons eigen leven willen leven, zelfzuchtig, zonder rekening te houden met een schepper. Maar het is een boodschap van hoop voor de mensen die op zoek zijn naar het echte leven. Als je op zoek bent naar echtheid, dan wil je tenslotte horen waar het op neer komt.

David Koerts, Christelijke gemeente Levend Water